Column

De wekelijkse column van Tor Narra! – Ontkriegeren!

Ontkriegeren!

Doorgewinterd! Gepokt en gemazeld! Purmerendse politicus Hans Krieger stopt ermee! Dat meldde hij in een brief gericht aan de overige gemeenteraadsleden in Purmerend afgelopen week. Ná de geplande gemeenteraadsverkiezingen in maart 2018 doet hij niet meer mee. In een brief aan de gemeenteraadsleden geeft de – nu nog wethouder – aan dat hij na de verkiezingen stopt met zijn politieke activiteiten voor de stad.

Met enige trots vermeld onze bijna niet weg te denken bestuurder dat hij onafgebroken lang deel heeft uitgemaakt van ons stadsbestuur. Ná het nadenken over ‘zijn bestuurlijke toekomst’ heeft onze al 35-jarige zetelplakker ‘onlangs de knoop doorgehakt’. Geen kandidaat meer op de lijst en ook geen nieuwe termijn als wethouder.

Onze inmiddels 57-jarige wethouder gaat zich per die datum melden bij de afdeling Werk en Inkomen. Ná jarenlang niet te hebben geparticipeerd in onze samenleving wordt het eindelijk weer eens tijd om zijn nut – voor met name zijn partij – aan te tonen. Tijd om echt werk te zoeken waarmee je je partij trots kan maken. Want in die 35 jaar heeft ‘onze bestuurlijke tijger’ eigenlijk niet echt geparticipeerd. Daar waar hij vooral is uitgeblonken in zijn stijl en werkwijze als politiek bestuurder heeft dit vooral te maken met een welbekende uitspraak over ‘in het land der blinden……’. Mogelijk ga ik hierbij wat kort door de bocht en zijn er best uitstekende kwaliteiten te benoemen over onze verstrekkende bestuurder.

Uit eigen waarneming moet ik toch wel constateren dat we tegen ‘deze politieke mastodont’ weinig hebben kunnen inbrengen. Dat komt vooral door de kennisachterstand van alle anderen om hem heen.  Voor zover we het moeten hebben over ‘de successen’ van deze bestuurder zijn deze uiteraard te vinden. De explosieve groei van onze stad en zijn voorzieningen zijn vooral te danken aan de deskundige inzet van onze wethouder. Persoonlijk ben ik van mening dat hij daarbij ‘de balans’ weleens vergeet en doorschiet in ultiem economisch perspectief.

Het is vooral ongehoord hoe de kortzichtige doctrine van de VVD-achterban doorklinkt in het feit dat participeren vooral wordt uitgelegd als ‘het hebben van een betaalde baan’. En dat in een tijd dat de – lang georeerde neo-liberalistische ‘American dream’ – behoorlijk aan erosie onderhevig is. Dat zelfverrijking vooral met dit onbelemmerde en schaamteloze ‘marktopportunisme’ wordt gelegitimeerd. En? Eenieder die dit ‘eenzijdige realisme’ niet omarmt automatisch een ‘loser’ is? En zijn of haar falen vooral te danken heeft aan zichzelf? En dat dit neo-liberalistische stigma wordt uitgedeeld naar mensen die ‘niet bereid zijn mee te doen’?

Voor een politieke stroming dat zich vooral beroept op ultieme en volledige vrijheden is men behoorlijk bezig om ons dit ondemocratische wereldbeeld ‘door de strot te drukken’.  Blijkbaar zijn de neoliberalen vooral doende om onze samenleving ‘maakbaar’ te maken naar éigen model’? Waarbij de neo-liberale burgemeesters ’praatjes’ houden over, dat mensen nu eenmaal mee moeten doen met ‘deze ontwikkelingen’ en zich niet zouden moeten verzetten.

De participatiegedachte is zogenaamd ‘gemeengoed’ geworden. Er kan toch niets tegen worden ingebracht? Mogelijk niet. Tenzij we ervan uitgaan dat we voor deze ‘verhelderende visie’ nooit eerder hebben geparticipeerd als samenleving. Dat laatste is natuurlijk niet waar. Voor dit modewoord ‘populair’ werd hebben we eigenlijk nooit moeite gehad met dit soort solidariteit. Het werd slechts een probleem toen het ‘probleem’ door onze volksopportunisten werd gelanceerd. Het probleem van de tweedeling tussen de verantwoordelijken en de onverantwoordelijken werd geboren, en wordt dan ook stigmatiserend en systematisch ‘uitgemolken’.

Persoonlijk krijgt het ook in de onderlinge verhoudingen vorm. Een fractievoorzitter van de VVD die iemand net zover onder de grond wenst als dat hij erboven staat omdat deze aangeeft niet te willen ‘participeren’ op de wijze waarop de VVD-doctrine aankoerst. Het is uiteraard schokkend om te worden aangesproken door mensen die anderen de maat wensen te nemen op basis van hun eigen verknipte maatschappijvisie.

De heer Krieger is langer dan mij. En zal door zijn Purmerendse fractievoorzitter dan ook iets dieper de grond in worden geprezen. Want mensen die constant hun hand ophouden zonder dat zij zich waarmaken met een betaalde baan? Die horen echt niet thuis in onze samenleving! Volgens mij moeten we allemaal maar even ‘ontkriegeren!’

Tor Narra
11 april 2017

Gerelateerde artikelen

Wat u zegt

Back to top button
Close
Open chat
1
Heeft u vragen, opmerkingen of tips voor onze redactie? Geef het ons door....