Blog van verpleegkundige Frank: ‘Ik voel mij in de steek gelaten’

Heb jij ook weleens ervaren dat jij je in de steek gelaten voelt? Zelf heb ik dit in het verleden ook een aantal keer mee moeten maken. Juist daarom weet ik hoe erg het is, als je voor zo’n situatie komt te staan. Helaas zie ik dit in de praktijk vaak terug bij patiënten.

Zo overkwam dit een 85-jarige mevrouw, die bij mij op de afdeling lag. Mevrouw kreeg een totale knieprothese, wat ongecompliceerd was verlopen. Na goede fysiotherapie in het ziekenhuis mocht mevrouw de volgende dag al naar huis toe. Ik kwam bij mevrouw in de kamer en besloot om bij haar op bed te zitten. Ik vroeg mevrouw hoe haar thuissituatie was. Zij vertelde mij dat zij weduwe was en dat haar man vijftien jaar geleden is overleden. Mevrouw was al een tijd minder mobiel, waardoor zij niet in staat was om een aantal werkzaamheden zelfstandig uit te voeren. Zij kreeg hier voor hulp van de thuiszorg, die één keer per dag bij haar thuis kwamen.

Indien een patiënt ontslag klaar is, dan bespreek ik altijd of er een mogelijkheid is dat familie diegene op kan komen halen. Ik vroeg dit aan mevrouw en zij gaf aan dat zij twee zoons had, die in de buurt woonde. Met een glimlach op mijn gezicht, pakte ik mevrouw haar hand vast en zei: ‘Wat is het toch fijn dat uw zoons in de buurt wonen’. De seconden op de klok gingen door, maar ik kreeg geen reactie. Na een paar minuten stilte kwamen de tranen bij haar tevoorschijn. Ik was sprakeloos. Vanuit mijn eigen reactie sloeg ik een arm om haar heen en keek haar recht in de ogen aan. Vervolgens vroeg ik: ‘Wilt u erover praten?’. Mevrouw pakte mijn hand en zei: ‘Verwacht niet veel van ze, zij hebben het altijd druk’.

Ik kon het bijna niet geloven. Het gaat toch om je eigen moeder. Zij zouden toch wel tijd vrij maken om mevrouw op te halen? Ik besloot toch om contact op te nemen met beiden zoons, alleen het resultaat was tevergeefs. Van beiden zoons kreeg ik te horen dat zij het te druk hadden en dat zij geen mogelijkheid zagen om mevrouw op te halen. Teleurgesteld liep ik terug naar de kamer en ik zag mevrouw haar gezicht al vertrekken. Ik vertelde de reacties van haar zoons, maar voordat ik mijn laatste zin had uit gesproken, begon zij te huilen. ‘Dit is nou elke keer zo’, aldus mevrouw. Ik gaf haar een knuffel en zei: ‘Lieverd, het komt allemaal goed. Ik ga ervoor zorgen dat u vandaag nog thuis bent’.

Plotseling zag ik een glimlach op mevrouw haar gezicht ontplooien. Vervolgens zei ze: ‘Broeder, zou u dat echt voor mij willen doen?’. Ik aarzelde geen moment en zei tegen haar: ‘Schat, natuurlijk wil ik dat doen voor u’. Ik liep naar mijn leidinggevende toe en legde de situatie uit. Ik eiste dat deze mevrouw veilig thuis gebracht zou worden en mede door de verminderde mobiliteit, liet ik een zorgambulance voor haar regelen. Met een voldaan gevoel liep ik terug naar mevrouw en zei: ‘Schat, ik heb een zorgambulance voor u geregeld. Over een uurtje bent u lekker thuis’. Er viel een korte stilte. Mevrouw was sprakeloos. Na de korte stilte begon mevrouw mij spontaan te omhelzen. Zij zei: Broeder, ik ben u zo dankbaar. Een mooier gevoel kan u mij niet geven’.

Binnen een uur was de zorgambulance gearriveerd. Mevrouw werd opgehaald en was dolgelukkig. Met een glimlach op haar gezicht, kreeg ik drie zoenen van haar. Zij keek mij aan en zei: ‘Broeder, ik ben zo blij dat u er voor mij bent geweest. Ik zal u nooit meer vergeten’. Vervolgens werd zij met de brancard door de gang vervoerd en verdween zij langzaam uit het zicht.

Over Frank:

Frank van Eis (1995) is werkzaam als verpleegkundige in het Waterlandziekenhuis, te Purmerend. Frank is zijn eigen blog gestart, waarin hij verhalen schrijft over zijn weg in de zorg. Door middel van zijn blogs wil hij mensen kennis laten maken hoe mooi en bijzonder het is om in de zorg te werken.

Bekijk ook mijn eerdere blogs op http://frankvaneis.nl/

 

Regio Media TV

Schrijf u in voor onze nieuwsbrief

Elke vrijdag om 12:00 uur in uw mailbox.

Laatst binnengekomen

Volg en vind ons leuk op Facebook

Geef als eerste een reactie

Wat u zegt