Susan: “Ik woon met mijn zoon in een kleine jongerenwoning”









Purmerend – Ik ben op bezoek bij Susan in Purmer-Noord. Ze woont samen met haar zoontje van bijna 5  in een jongerenwoning. Het is een klein appartementje met 1 slaapkamer, waar de twee samen slapen. Dolgraag zou ze willen doorstromen naar een grotere woning, zodat haar zoon een eigen slaapkamer heeft. Maar dat zit er voorlopig nog niet in. 









30 jaar is Susan inmiddels. Op haar 24e kreeg ze deze jongerenwoning op de Landauerstraat toegewezen. Een maand nadat ze haar intrek in het appartementje had genomen schreef ze zich weer in als woningzoekende. Niet lang daarna werd Susan zwanger en 9 maanden later beviel ze van een gezonde baby. 6 jaar verder is er nog niets veranderd aan de woonsituatie van moeder en zoon.

“Inmiddels gaat hij naar de basisschool. Al zijn vriendjes hebben een eigen kamer. Langzaam begint hij dus nu te ontdekken dat het niet normaal is om nog samen met je moeder op een kamer te slapen. Bij opa en oma heeft hij een eigen kamer. Als hij daar ’s ochtends wakker wordt, gaat hij lekker spelen. Thuis kan dat niet, dus zet hij soms de TV maar aan. Voor de ontwikkeling van mijn zoon zou ik hem zo graag een eigen kamer geven”.

Susan laat mij haar telefoon zien. Twee keer per week reageert ze op woningen bij woningnet. Een enkele keer eindigt ze rond nummer 60. Maar meestal is ze nummer 400. “Ik eindig gemiddeld halverwege als je kijkt naar het aantal reacties. Als er geen nieuwe woningen worden bijgebouwd zal het nog ongeveer 6 jaar duren voor dat ik kan doorstromen naar een grotere woning. Een situatie die voor mijn zoon niet gezond is”.

Voor urgentie komt Susan niet in aanmerking, ze heeft immers een dak boven haar hoofd. Ze valt überhaupt buiten alle regelingen. Haar inkomen is net te hoog om aanspraak te kunnen maken op de MeerDoen regeling. Ze heeft geen schulden, geen leningen. “Je bent gewoon te netjes”, grappen we tegen elkaar. Maar ondertussen baalt ze behoorlijk van de situatie. En ze is niet de enige. In haar portiek met acht woningen wonen drie “families”. Eentje zelfs met twee kinderen. Allemaal in een kleine jongerenwoning.

Op mijn vraag wat Susan aan de politiek wil meegeven, reageert ze afhoudend. “Ja bouwen, maar het heeft toch geen zin om dat te zeggen. Alles wat ze bouwen zijn koop- of dure huurappartementen”.

Regio Media TV

Schrijf u in voor onze nieuwsbrief

Schrijf u in voor onze wekelijkse nieuwsbrief.
Met een overzicht van de belangrijkste artikelen
En exclusieve kortingsacties van winkeliers.
En veel meer. Laat u verrassen. De eerste nieuwsbrief zult u eind oktober ontvangen.

Elke vrijdag om 12:00 uur in uw mailbox.

Laatst binnengekomen

Volg en vind ons leuk op Facebook

3 Comments

  1. Compleet machteloos voel je je als burger. Kom op overheid denk in mogelijkheden. In plaats van hotelkamers.

  2. Ook helaas heeft mijn dochter hetzelfde. Broer van 9 en zus van 3 slapen op één kamer. Ook tegen haar wordt gezegt, je heb toch een dak boven je hoofd?. Waar halen ze de brutaliteit vandaan. Wel mensen uit Amsterdam e.o. een 4 kamer woning geven of een eengezinswoning. Zie en hoor het vaak genoeg.

  3. Helaas heeft mijn dochter hetezelfde. Woont ook met haar 14 jarige zoon op een starterswoning (eigenlijk mag dat niet eens meer)… Schandalig dat de politiek niet ingrijpt.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*