Column van Tor Narra: boekje open!









Ik ben een trouw bezoeker van onze bibliotheek Waterland te Purmerend. Was het in het verleden nog zo dat men het lidmaatschap van deze boekenfacilitator per jaar moest betalen? Al enkele jaren kan dat ook per maand. En dat is uiteraard voor mensen met een krappe portemonnee een uitkomst. Voor 4 euro per maand is men lid van de mogelijkheid om de eigen kennis autodidactisch bij te schaven met het lenen van boeken, audio en muziek.









Bekend is dat onze bibliotheken voor het grootste deel draaien op subsidies van de lokale overheid. In tegenstelling tot het verleden en met het neoliberale overheidsbeleid staat het ‘eten uit de staatskas’ – voor wie dan ook – behoorlijk onder druk. Subsidies moeten worden verantwoord en daarbij komt de politieke vraag of de overheid voldoende ‘waarde’ krijgt voor haar centen. Daarbij wordt eigenlijk zelden de vraag gesteld in hoeverre de bezoekers de waarde krijgen die zij verwachten.

Nu weet ik uit mijn eigen ervaring dat met het verstrekken van subsidie van de gemeente Purmerend aan de bibliotheek Waterland een historie ligt. Door diverse gemeentebesturen is deze subsidie door de jaren heen naar beneden aangepast. Een van de redenen dat mijn fractie uit de door de VVD geïnitieerde raadswerkgroep subsidie is gestapt zijn de publieke uitspraken van de toenmalige fractievoorzitter van de VVD geweest dat “de subsidie voor de bibliotheek wel omlaag zou kunnen”. In de raadswerkgroep hadden we hier totaal andere afspraken over gemaakt. Het verlagen van de subsidies moest namelijk geen doel op zich zijn. De toenmalige uitspraak van de VVD was zeker op dat moment ongepast. Voor mij het moment om uit deze raadswerkgroep te stappen. De overige partijen hadden minder moeite met de VVD-strategie en zijn rustig doorgegaan met de samenwerking dat uiteindelijk geen eindproduct heeft opgeleverd.

De bibliotheek vraagt niet meer om stilte. Konden we er in het verleden vanuit gaan dat bezoekers en personeel van de bieb elkaar zo min mogelijk wensen te storen, is het tegenwoordig een drukte en kabaal van jewelste in onze leeszalen. Personeel let daar ook niet meer op zo is mij meegedeeld. De samenleving verandert, dus in rust studeren en lezen kan je tegenwoordig beter thuis doen. Opvallend is dat in de VS de bibliotheken nog steeds oases van rust zijn. Daar is blijkbaar de overlastdiscipline nog onder controle.

En een kopje koffiedrinken! Voor een bedrag van 1 euro kan de bibliotheek Waterland u een kopje koffie uit de automaat offreren. Tenminste? Het resultaat van het machientje is een halfgevuld kopje waarmee mijn cappuccino met twee slokken op is, precies 50 eurocent (= fl. 1,10) per slok. En dat is toch wel een beetje te veel (dan wel te weinig) van het goede.

Als ik de op dat moment aanwezige bibliotheekmedewerker hiermee confronteer weet hij mij te vertellen, “dat komt ervan als ‘jullie’ in onze subsidie snijden dan moeten we het verdienen op de koffie”. Blijkbaar word ik nu aangesproken op mijn voormalige functie als raadslid gevolgd door de uitspraak dat “hij er niets over heeft gezien in mijn verkiezingsprogramma en ook niet bij al die andere partijen”. Uiteraard ben ik bereid om dit signaal te erkennen als grond van deze onverbloemd uitgesproken frustratie van een willekeurige bibliotheekmedewerker. Maar het hoort niet!

Ik kom naar de bieb als klant of lid zoals we dat plegen te noemen. Ik wens bij mijn bezoek niet te worden aangesproken door gefrustreerde medewerkers die hun clientèle aanspreken op zaken die ze blijkbaar niet in hun eigen werkkring kunnen uiten. Wat is de volgende stap? U krijgt maar een half boek mee want……..? U krijgt twee sneden brood minder bij de bakker, want……..? De verwarming in uw bus staat uit…….., want?

Het aanbieden van koffie is uiteraard een gastvrije mogelijkheid om de leden aan de bieb te binden dan wel langer in het huis te laten vertoeven. Ik begrijp dat! Albert Heijn biedt haar klanten zelfs gratis koffie aan om die reden. Maar blijkbaar is het er onze lokale bieb om te doen om goed aan deze ‘ service’ te verdienen om daarmee de gaten in haar begroting te dichten.

Momenteel doet zich een soortgelijke discussie voor over het toekomstige betaalmodel van onze publieke omroep. Constructies waarmee men de uiteindelijke grondslagen van dergelijke ‘maatschappelijke’ dienstverlening steeds meer ondergraaft. Uiteraard vind ik het persoonlijk en als politicus onaanvaardbaar dat steeds meer dienstverleners en organisaties dit ‘schraapgedrag’ vertonen om naar eigen zeggen het hoofd boven water te houden. Blijkbaar niet in staat om de subsidieverstrekkers te overtuigen van de kosten van haar basisproduct.

Maar wat ik niet wens? Aangesproken worden door onprofessionele medewerkers die hun frustraties niet in de juiste banen weten te leiden en blijkbaar hierbij hun bibliotheekklanten wensen te straffen voor hun eigen gebrek aan initiatief. Naar mijn persoonlijke en bescheiden mening horen dit soort medewerkers niet thuis bij dienstverleners.

Tor Narra
23 juni 2018

Regio Media TV

Schrijf u in voor onze nieuwsbrief

Schrijf u in voor onze wekelijkse nieuwsbrief.
Met een overzicht van de belangrijkste artikelen
En exclusieve kortingsacties van winkeliers.
En veel meer. Laat u verrassen. De eerste nieuwsbrief zult u eind oktober ontvangen.

Elke vrijdag om 12:00 uur in uw mailbox.

Laatst binnengekomen

Volg en vind ons leuk op Facebook

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*