Column van Tor Narra: Kattenkwaad

Een puber van een jaar of vijftien gaat ‘een avondje stappen’ met wat vrienden die blijkbaar in staat zijn om hem zijn maatschappelijke status te laten vergeten. Ook zijn ouders hebben hem blijkbaar niet datgene mee kunnen geven dat wijst op een ontwikkelt omgevingsbewustzijn. Dat komt overigens wel in meerdere families voor hoor! Daarbij is het de vraag of ouders in het algemeen in staat zijn om hun kroost altijd te beschermen tegen slechte invloeden van buiten. Neen dus. Voor zover ouders te controlerend worden zal ook dat uiteindelijk tot minder aanvaardbare situaties leiden.

Het wordt meer beladen als één van de ouders op mysterieuze wijze burgemeester van Amsterdam is geworden. Met het aanvaarden van een dergelijke publieke functie is ongetwijfeld het hele gezin – min of meer – ‘overhoop’ gehaald. Puberende kinderen die dan zo af en toe wat ‘kattenkwaad’ uithalen kan wat mij betreft een erg logische conclusie zijn van een ambitieuze ouder die haar gezin meetrekt in het streven naar een carrière.

Kattenkwaad wordt in het algemeen geïnterpreteerd als belletje trekken, een ruit ingooien, carbid schieten, een schop geven tegen publiek eigendom (voor zover er geen concrete vernieling plaatsvindt) en b.v. het afsteken van vuurwerk in dierlijke substantie. 

Het wordt anders als je kroost met voorbedachten rade van plan is om ‘in te breken in een woonboot’ met messen en een neppistool op zak. Dan kan je natuurlijk als moederkloek wel beweren dat “mijn zoon geen gewapende inbraak heeft gepleegd”, maar de feiten ondersteunen dat niet!

Eigenlijk is het verhaal heel erg simpel. Ons wetboek van Strafrecht is duidelijk en stelt dat sprake is van voorbedachten rade indien er voorafgaande planning en handelingen hebben plaatsgevonden aan een criminele activiteit. En ja, dat is dus zo! Dat feitelijke gegeven ligt er gewoon. Stelt u zich bv. eens voor dat u van plan bent mee te gaan doen aan een schaakcompetitie? Uw voorbedachten rade zal dan zijn om uw schaakstukken mee te nemen naar het evenement. Precies!

Bij ‘spontaan optredende kattenkwaad’ is het niet nodig om vooraf ‘je stukken’ mee te nemen. Het pief-paf-poef-gereedschap is wel daadwerkelijk meegenomen naar de plaats van het delict. Punt! 

In de veronderstelling dat – indien er obstructie zou zijn bij het illegaal binnentreden van de woonboot – de eventuele bewoner/omstander geconfronteerd kan worden met een loop van een (nep)pistool dan wel een getrokken mes. Indien sprake zou zijn geweest van een daadwerkelijke fysieke confrontatie tussen de inbrekers en mogelijke bewoners/omstanders? Dan had ‘kattenkwaad’ er wel eens heel erg anders uit kunnen zien. 

Burgemeester moederkloek mengt zich onterecht en ondeskundig op als de advocaat van haar zoon, terwijl ze anderzijds beweert zich niet inhoudelijk met de strafrechtelijke gang te bemoeien. Helaas is daarmee ook haar eigen omgevingsbewustzijn onderontwikkeld. En iets dat je zelf niet hebt meegekregen is uiteraard moeilijk over te dragen op je eigen kinderen? Maar alla! Uiteindelijk bepaalt de strafrechter het natuurlijk.

Terecht is er maatschappelijke commotie ontstaan over de wijze waarop het wangedrag in de publiciteit is gekomen. Voor iedere minderjarige die – om welke reden dan ook – wordt opgepakt geldt het recht op bescherming en privacy. Primair worden de ouders verantwoordelijk gehouden voor eventueel wangedrag van hun minderjarig nageslacht. In het algemeen komen de pubers er dan met een stevig gesprek vanaf. Met daarbij de opdracht aan de ouders dat zij hun kind beter ‘in de hand gaan houden’. Dat geldt overigens ook voor een burgemeestersgezin. In ieder geval zeker voor de 15-jarige puber die – net als iedere andere puber – het recht op een tweede kans verdient.

Commotie is ontstaan door ‘de doofpot’! In ieder geval de indruk dat die zou bestaan. Normaliter is er geen sprake van een doofpotaffaire, eens te meer omdat gewoon de algemeen toepasbare gedragsregels -zowel door politie als justitie – netjes zijn gehanteerd. De morele afweging of wij – als wegers van integriteit en goed fatsoen – op de hoogte moeten worden gebracht van een ‘normale’ gezinssituatie, zoals zovele in ons land is wat lastiger. 

Uiteindelijk is het misgegaan op de aanname dat een en ander wel vanzelf overwaait? En juist dat gebeurde niet! Dit omdat een spraakmakende krant het nieuws als ‘nieuwswaardig’ betitelde. Daarmee valt deze publieke berichtgeving feitelijk in een categorie van: wethouders die met hun broek op de schoenen bij een afwerkplek worden gesnapt; burgemeesters die sexclubs bezoeken; en burgemeesters die afspreken met escorts in publieke gelegenheden. Met andere woorden publieke ambtsdragers met een erg laag ontwikkeld omgevingsbewustzijn. En de vraag is dan toch een beetje of wij dit dienen te weten? Eens te meer omdat het gebrek aan een dergelijke eigenschap nadelig kan uitwerken op de door hen uit te oefenen maatschappelijke functie? En aldus aan hun integriteit en legitimiteit kan worden getwijfeld? Ik kan overigens niet ontkennen dat nieuwsredacties in het algemeen ‘worstelen’ met publicatie van privézaken van publieke personen, waar wat mij betreft vooral geldt ‘niet publiceren, tenzij…’. Het is dan ook primair aan onze journalistiek om dergelijke morele afwegingen constant te maken en te verklaren.

Wat had betrokken burgemeester nu moeten doen?  Iets dat zij dus niet heeft gedaan! Het bijeenroepen van al haar fractievoorzitters in een besloten (geheime) vergadering direct nadat haar puber zich had misdragen, en hen vertrouwelijk over de persoonlijke situatie had geïnformeerd. Daarmee had zij in ieder geval kunnen voorkomen dat de indruk van de doofpot was ontstaan. 

Gelukkig heeft het kind de naam van de vader meegekregen. En dat is maar goed ook, al is het alleen maar om de naam van moeders, niet onnodig zijn – hopelijk strafbladvrije – toekomst zal belemmeren.

Tor Narra (a,k,a, Ernst van Damme)

2 september 2019 

Regio Media TV

Schrijf u in voor onze nieuwsbrief

Elke vrijdag om 12:00 uur in uw mailbox.

Laatst binnengekomen

Volg en vind ons leuk op Facebook

Geef als eerste een reactie

Wat u zegt