Haarlem – Een Purmerends beveiligingsbedrijf heeft bij de rechter bot gevangen in een opvallende arbeidszaak rondom vermeende verspreiding van privébeelden. Het bedrijf eiste ruim 24.500 euro aan contractuele boetes van een voormalig beveiliger, omdat deze volgens het bedrijf privé(naakt)beelden van de vrouw van een bestuurder zou hebben getoond aan derden.

De kantonrechter van de Rechtbank Noord-Holland wees echter alle vorderingen af en kende de voormalig werknemer juist een bedrag van ruim 12.000 euro aan achterstallige vakantie- en verlofuren toe.  

Beschuldigingen na beëindiging samenwerking

De samenwerking tussen het beveiligingsbedrijf en de beveiliger kwam begin februari 2025 abrupt ten einde. Volgens het bedrijf had de werknemer vertrouwelijke afspraken geschonden door privébeelden van de partner van een bestuurder te tonen of te verspreiden binnen een coffeeshop waar hij beveiligingswerkzaamheden verrichtte. Op basis daarvan stelde het bedrijf dat sprake was van contractbreuk en eiste het duizenden euro’s aan boetes.  

De werknemer ontkende de beschuldigingen en stelde dat de werkgever geen enkel bewijs had dat hij betrokken was geweest bij het verspreiden van de beelden.

Rechter: beschuldigingen onvoldoende onderbouwd

De rechtbank ging mee in dat verweer. Volgens de kantonrechter rustte de bewijslast volledig bij het beveiligingsbedrijf. Juist omdat het bedrijf zich beriep op contractuele boetes en schadevergoeding, moest het concreet kunnen aantonen wat er precies was gebeurd.  

De rechter stelde vast dat het bedrijf niet duidelijk kon maken om welke foto’s het ging, wanneer deze zouden zijn gedeeld, met wie dat zou zijn gebeurd en op welke wijze de voormalig werknemer daarbij betrokken zou zijn geweest. Ook tijdens de procedure bleef die informatie volgens de rechtbank uit.  

Als onderbouwing had het bedrijf onder meer een transcriptie van een gesprek overgelegd. Volgens de rechtbank bleek daaruit hooguit dat er ergens foto’s waren gezien of besproken, maar niet dat de werknemer degene was geweest die deze had verspreid. In het gesprek werd juist gesproken over onbekende personen die de bestuurder zouden willen dwarsbomen.  

Daarom concludeerde de rechter dat niet is komen vast te staan dat de beveiliger privébeelden heeft verspreid of getoond.

Geheimhoudingsbeding biedt geen steun

Zelfs als de beschuldigingen wel bewezen zouden zijn geweest, zou het beveiligingsbedrijf volgens de rechtbank nog steeds een probleem hebben gehad.

Het bedrijf beriep zich namelijk op bepalingen uit de arbeidsovereenkomst over geheimhouding en privacy. De rechter oordeelde echter dat deze bepalingen betrekking hebben op bedrijfsinformatie, werkwijzen en privacy van klanten. Privébeelden van de partner van een bestuurder vallen daar niet onder.  

Ook een intern protocol waarnaar het bedrijf verwees, bood geen uitkomst. Volgens de rechtbank was niet aangetoond dat dit protocol ooit onderdeel was geworden van de arbeidsovereenkomst. Bovendien had de werknemer niet voor ontvangst of akkoord getekend. De gevorderde boetes werden daarom volledig afgewezen.  

Eerdere uitspraak speelde belangrijke rol

De zaak staat niet op zichzelf. Eerder oordeelde dezelfde rechtbank al dat de samenwerking tussen beide partijen juridisch gezien geen overeenkomst van opdracht was, maar een arbeidsovereenkomst. Tegen die uitspraak werd geen hoger beroep ingesteld, waardoor die beslissing definitief werd.  Dat oordeel bleek van groot belang voor de verdere afhandeling van de zaak.

Werknemer krijgt ruim 12.000 euro toegewezen

In een tegenvordering vroeg de voormalig beveiliger om uitbetaling van opgebouwde vakantie-uren en salaris over opgenomen verlof. De rechtbank stelde vast dat hij daar recht op had.

De kantonrechter benadrukte dat het bijhouden van een correcte verlofadministratie in eerste instantie de verantwoordelijkheid van de werkgever is. Wanneer die administratie tekortschiet, komt dat in beginsel voor rekening en risico van de werkgever.  

Uiteindelijk werd het beveiligingsbedrijf veroordeeld tot betaling van het netto-equivalent van ruim 10.500 euro bruto aan niet-genoten vakantie-uren. Daarnaast moet het bedrijf nog eens 1.674 euro bruto betalen voor verlofuren die wel waren opgenomen maar nooit zijn uitbetaald. Ook komt daar een wettelijke verhoging bovenop omdat de bedragen te laat zijn betaald.  

Kosten lopen verder op

Naast de toegewezen bedragen moet het beveiligingsbedrijf ook de proceskosten van beide procedures betalen. Daarmee loopt de financiële schade voor het bedrijf verder op.  

De uitspraak onderstreept volgens arbeidsrechtjuristen opnieuw dat werkgevers ernstige beschuldigingen zorgvuldig moeten onderbouwen voordat zij aanspraak kunnen maken op schadevergoedingen of contractuele boetes. Ook laat de zaak zien dat rechters kritisch kijken naar constructies waarbij werknemers als zelfstandige worden ingezet terwijl feitelijk sprake is van een arbeidsrelatie.

Relevant artikel: